Txapelketa bere bigarren fasean sartzen da asteburu honetan eta EASO Basket eta Ointxe hazten ari dira, ikasten ari dira eta talde bezala aurrera pausu bat emateko asmoa dute. Bi proiektu ezberdin, baina ideia berak elkartuta: identitatetik, eguneroko lanetik eta garapen kolektibotik lehiatzea, emaitzaren presaren gainetik.
EASO taldean, Pablo Simon entrenatzaileak lehen fasearen balantze oso gogoetatsua egiten du, irregulartasunak eta baita maila handiko uneak ere. Hasierako ibilbidea “akatsetatik ikasteko aukera bikaina” izan dela uste du teknikariak, hobekuntza prozesua beti lineala ez dela azpimarratuz. “Ez da erraza izaten ari eta momentu askotan kostatzen ari zaigu, batez ere maila mentalean eta motibazio mailan”, aitortzen du, nahiz eta taldea identitate argi bat eraikitzen joan dela eta, denak konektatuta daudenean, oso ondo lehiatzeko eta saskibaloi erakargarria eskaintzeko gai dela sinetsita agertu.
Irregulartasun hori oso emaitza desberdinetan eta partidaz partidako sentsazio aldakorretan islatu da. Simonek dio oinarriak gauzatzea funtsezko faktoreetako bat dela: “Asko salatu dugu oinarrizkoak ondo ez egitea eta bereizten gaituzten kontzeptuak lantzeko behar adinako foku mentalik ez izatea, batez ere defentsan”. Erasoan, oinarrizko egituretan sendotasuna irabaztea da erronka, jokoa lotu ahal izateko, dinamismo handiagoa emateko eta asmatzea zein banakako baliabide teknikoak hobetzeko. Hala ere, taldearen borondate lehiakorra eta eskuzabaltasunez jokatzeko gaitasuna azpimarratu ditu entrenatzaileak, datorrena eraikitzeko oinarria.
Bigarren fasea, gainera, EASOrentzako partida berezi batekin hasiko da, klubeko beste talde baten aurka jokatuko baitu. Testuinguru desberdin horrek, tentsio negatiboa sortu ordez, erakundean egiten den heziketa-lan onaren isla gisa ulertzen du teknikaria. “Ohi baino nerbio gehiago egongo dira, baina pike sanoa positiboa da, eta jokalariek presio-egoerak maneiatzen ikas dezaten lagunduko du”, azaldu du, joko-planari leial irautearen, xehetasun errazak zaintzearen eta jarraitutasunetik eta sendotasunetik lehiatzearen garrantzia azpimarratuz.
Azken asteetan zehar, talde teknikoak identitate identifikagarri baten eraikuntzan jarri du arreta: joko azkar, dinamiko eta kolektiboa, erantzukizunak hartzeko ausardiarekin eta kanpoko jaurtiketaren protagonismoarekin, batez ere hirukoitzetik, beti talde lanetik sortutakoa. Hori guztia osatzeko, banakako lana egingo da, benetako joko-egoeretan aplikatutako teknika hobetzeko, eta, pixkanaka, baliabide taktiko kolektiboak erabiliko dira, abantailak sortzeko.
Sailkapenaz harago, Simonen mezua argia da: berriz ere prozesuaz gozatzea. “Egunerokotasuna baloratu eta prozesu komun batez maitemintzea da gure helburua. Ondo lan egiten badugu eta lehiatuz gozatzen badugu, emaitza iritsiko da azkenean”, taldeak saskibaloi alai eta erakargarria eskain dezakeela uste du, bai jokatzeko eta baita ikusteko ere.
Ointxen, lehen fasearen balantzea ere positiboa da, oso berdindua izan den liga batean. Francisco Fernandezek aitortu du taldeak ez zuela espero hain lehia estua, partida asko erabakita baitzeuden gutxieneko tarteak utzita. Nahiz eta hasierako egutegia gogorra izan, faboritoei azkar aurre eginez, taldeak zailtasun hori hazteko eta aurrez aurre lehiatzeko aukera bihurtzen jakin zuen, eta funtsezko garaipenak ere lortu zituen, lehen helburua, A-1era iristea, aldez aurretik betetzea ahalbidetu zutenak.
Batez ere liga probintzialetako jokalariek osatutako taldearen bilakaera azpimarratu du teknikariak, maila lehiakorrean, taktikoan eta teknikoan jauzi garrantzitsua eman baitute. Taldea beste batzuk bezain luzea ez dela eta fasearen amaieran higadura fisikoa nabaritu dela onartu arren, helburua marjinarekin lortu izanak energia berreskuratzea eta txapelketaren bigarren zati honetarako erronka handiagoak planteatzea ahalbidetu du.
Erregulartasunari dagokionez, autokritikoa da Fernandez, eta hobetu beharreko alderdietako bat dela adierazi du. “Aurkari handien aurrean partida handiak egin ditugu, eta beste batzuk, berriz, diskretuagoak, gure mailako taldeen aurka”, azaldu du, oso lehiatua izan den liga baten testuinguruan, non posizioen arteko aldeak minimoak izan diren. Bere ustez, oso eskakizun positiboa da jokalarien garapenerako, partida bakoitza benetako erronka bihurtzen baitu.
Azkenaldiko lana errekuperazio fisikoan eta emozionalean zein helburuen birdefinizioan zentratu da. Mailari eustea ziurtatuta, taldeak aukera izango du gorago begiratzeko eta aurrera pauso lehiakorra eskatzeko. Ez da ahaztu behar, hori bai, proiektuaren helburu nagusia: jokalarien prestakuntza integrala eta klubaren egituraren barruan aurrera egitea. “Maila altueneko jokalariak lehen taldean lekua izatera eraman behar dituen eskailera baten parte gara”, gogoratu du Fernandezek.
A-1 Fase honi begira, Ointxeko entrenatzaileak guztiekin lehiatzeko gai den talde bat ikustea espero du, une zailetan eta saskibaloia ulertzeko modu propio bati leial, non banakako baliabideak beti kolektiboaren zerbitzura egongo diren. Portaeraren eta adibidearen garrantzia ere azpimarratzen du, bai pista barruan eta baita pistatik kanpo ere, klubeko belaunaldi gazteenentzako erreferente bilakatzeko.
Ibilbide eta testuinguru ezberdinekin, EASO eta Ointxek ideia komun batetik ekiten diote bigarren faseari: haztea, lehiatzea eta bideaz gozatzea. Abiapuntu horrek alderdi zorrotzak, etengabeko ikaskuntzak eta nortasunetik eta talde-lanetik sendotu nahi duten proiektuak agintzen ditu.
